Zimowe szaty ogrodu

W dobrze zaaranżowanym ogrodzie można dostrzec walory architektoniczne i dekoracyjne roślin nie tylko w sezonie wegetacyjnym, ale również zimą, gdy przyroda jest w stanie uśpienia i odpoczynku. Ogród zimą to kompozycje barwnych pędów, igieł, liści, owoców i kwiatów. Projektując ogród, należy zawsze dążyć do takich układów roślin, aby o każdej porze roku uatrakcyjniały przestrzeń przed wejściem do domu, widok z okien pokoju dziennego czy kuchni, a więc umożliwiały odbiór ogrodu z takich miejsc domu, w których najczęściej przebywamy. 

BIBLIOTEKA EKSPERTA
Balkon pełen kwiatów kliknij, aby przeczytać więcej o książce

Najważniejszą grupę zimowych ozdób ogrodu stanowią iglaki. Paleta barw ich igieł i łusek obejmuje wiele odcieni żółci, szarości i zieleni. Rozłożysty jałowiec pospolity „Depressa Aurea”, a także baryłkowaty żywotnik zachodni „Rheingold” na okres zimy zmieniają barwę ze złotej na pomarańczowo-brązową. Zielona mikrobiota syberyjska tworzy brązowe poduchy, zielone żywotniki kolumnowe rudzieją, cis pośredni „Hicksii” zimą robi wrażenie ciemniejszego, natomiast niebieskie jałowce, świerki, cyprysiki doskonale korespondują ze szronem i bielą śniegu. Zimowa śnieżna aura nadaje wyrazistość stożkom świerka białego „Conica”, kulom żywotnika zachodniego „Danica”, „Golden Globe”, kolumnom cisa i sosny o wspólnej nazwie „Fastigiata” oraz zwisającym pokrojom cyprysika nutkajskiego „Pendula” i świerka odwróconego.

Oprócz szerokiej gamy iglaków dość licznie reprezentowane są dekoracyjne krzewy zimozielone. Należą do nich przebarwiające się zimą na kolor brunatno-zielony mahonie, zachowujące żywą zieleń gatunki berberysów, bukszpany, pierisy, kalmie i różaneczniki. Wśród zimozielonych gatunków na uwagę zasługuje karłowa azalia „Marushka” i kiścień „Zeblid”, których liście na okres zimy przybierają piękną antocjanową barwę.
Drzewa i krzewy, które zimą funkcjonują bez szaty zewnętrznej: liści, kwiatów czy owoców pozwalają dostrzegać ich kształty, pokrój, sposób ułożenia pędów i zagęszczenia korony. Znajdując się w otoczeniu drzew o charakterystycznych pokrojach, jak np.: buk pospolity „Pendula”, sumak octowiec, magnolie czy ambrowiec amerykański, możemy dostrzec swoisty urok zimy.

Swojskie modrzewie i egzotyczne metasekwoje bez igieł, przyprószone śniegiem wydobywają mocne konstrukcje pni i gałęzi. Gatunki drzew o krótkim pniu i szerokich koronach (jabłonie ozdobne, wiśnie japońskie, śliwa Pisarda) w stanie bezlistnym wyraziście demonstrują przysadziste kształty. Odmiany dębu, buku, wiązu i grabu o wąskich kolumnach odsłaniają misterność wertykalnych struktur. Zupełnie wyjątkowy pokrój, najbardziej efektowny właśnie w stanie bezlistnym, ma wierzba żółtopędowa „Tortuosa” i leszczyna pospolita „Contorta”. Ich poskręcane pędy tworzą swoistą koronkę na białym  tle. Derenie odznaczają się zimą atrakcyjnymi, prostymi, czerwonobordowymi lub zielonożółtymi pędami. Pośród wielu kształtów drzew i krzewów wspaniałą ozdobą ogrodu zimą mogą być szczepione na pniu wierzby, modrzewie, brzozy, karagany, jesiony o kulistych lub zwisających koronach.