Jak wykonać podłogę z ogrzewaniem podłogowym w łazience?

Zatapianie kabli grzejnych. Należy sprawdzić i zamocować instalację grzewczą. Jastrych zaleca się wykonać w jednej warstwie (przy zapewnionym stabilnym systemowym zamocowaniu instalacji grzewczej). Wysokość wylewki nad warstwą grzewczą powinna wynosić co najmniej 35 mm. Ogrzewanie podłogowe może stanowić również elektryczna mata grzejna. Instaluje się ją w ostatnim etapie prac, już po wykonaniu hydroizolacji.

Nanoszenie hydroizolacji. Hydroizolacja podpłytkowa ma chronić wylewki i tynki przed zniszczeniem w kontakcie z wodą. Nanosi się ją jako dwie warstwy, pędzlem lub pacą stalową. W pierwszej warstwie należy zatopić akcesoria uszczelniające, stanowiące integralną część powłoki hydroizolacyjnej i zapewniające jej szczelność w miejscach szczególnych. Do tego celu można użyć łatwej w aplikacji, jednoskładnikowej folii w płynie.

Wklejanie taśmy. Wzdłuż krawędzi łączących ścianę z podłogą lub sąsiednią ścianą, a także wzdłuż ewentualnych dylatacji, należy zatopić elastyczne taśmy uszczelniające. W tym celu należy wzdłuż tych krawędzi nanieść masę hydroizolacyjną, tak aby wtopić w nią siateczki znajdujące się po obu stronach taśmy. Podobnie należy zamocować narożniki uszczelniające, które stanowią uzupełnienie taśmy w narożnikach pomieszczeń.

Klejenie kołnierza. Przejścia rurek instalacji wodno-kanalizacyjnych przez ścianę i podłogę wymagają dodatkowej ochrony. Do ich prawidłowego uszczelnienia służą elastyczne pierścienie ścienne i podłogowe, które naciąga się na rurki wyprowadzone z przegrody. Pierścienie te, podobnie jak taśmy, dociska się do świeżo naniesionej masy.

Instalacja maty grzejnej. W przypadku montażu maty grzejnej należy – podczas wykonywania okładziny z płytek – zatopić ją w świeżo naniesionym na podłoże kleju odkształcalnym. Najpierw maty grzejne należy rozłożyć na sucho, aby sprawdzić, czy nie występują zagięcia. Nie wolno ich naciągać ani zaginać w miejscu kabla (można zagiąć lub odciąć tylko siatkę). Niedopuszczalne jest przecinanie przewodu grzejnego i skracanie mat. Maty grzejne nie powinny być instalowane w miejscach, w których przewidziano stałą zabudowę (np. wannę lub szafkę stojącą bez nóżek). Należy uważać, aby mata nie przechodziła przez szczeliny dylatacyjne w podłodze. Przed przyklejeniem maty grzejnej należy zmierzyć wartość rezystancji przewodów grzejnych.

Gruntowanie. Ściany i podłogi w miejscach, gdzie nie nakładano hydroizolacji, trzeba, przed przyklejeniem płytek, zagruntować. W zależności od charakteru podłoża (nasiąkliwe czy nienasiąkliwe, gładkie czy chropowate itp.) należy zastosować emulsję zmniejszającą chłonność lub zwiększającą przyczepność. Do ich nanoszenia używamy wałka lub pędzla.

Strefa wilgotna – przekrój przez warstwy z matą grzejną podpłytową: 1 – podłoże, 2 – warstwa kontaktowa, 3 – podkład podłogowy, 4 – taśma uszczelniająca, 4a – narożnik uszczelniający zewnętrzny, 4b – narożnik uszczelniający wewnętrzny, 5 – hydroizolacja, 6 – mata grzejna, 7 – klej odkształcalny, 8 – płytki ceramiczne, 9 – mozaika, 10, 11 – fuga, 12 – silikon.

Strefa wilgotna – przekrój przez warstwy z elementami grzejnymi zatopionymi w podkładzie: 1 – podłoże, 2 – izolacja termiczna i akustyczna, 3 – folia PE, 4 – profil dylatacyjny, 5 – rurki grzejne, 6 – podkład podłogowy, 7 – taśma uszczelniająca, 7a – narożnik uszczelniający zewnętrzny, 7b – narożnik uszczelniający wewnętrzny, 8 – hydroizolacja, 9 – klej odkształcalny, 10 – płytki ceramiczne, 11 – mozaika, 12, 13 – fuga, 14 – silikon.

Przyklejanie płytek. Do przyklejania terakoty lub gresu należy użyć zaprawy odkształcalnej lub uelastycznionej, aby zapobiec ewentualnym pęknięciom w czasie gwałtownych zmian temperatury podłogi. Klejenie to praktycznie nanoszenie zaprawy na podłoże za pomocą stalowej pacy. Klej nanosi się jej gładką stroną, a profiluje zębatą. Wysokość zębów pacy powinna być tym większa, im grubszą warstwę chcemy uzyskać. Stosując zwykły klej na podłodze, warto nałożyć go również na spodnią część płytki. Pomoże to uzyskać całkowite wypełnienie klejem powierzchni pod płytką. Na podłożach z ogrzewaniem podłogowym zaleca się stosować kleje odkształcalne klasy S1.

Przyklejanie płytek klejem samorozpływnym. Do wykonywania okładzin na podłogach warto zastosować grubowarstwowe kleje samorozpływne. Sprawdzają się one zwłaszcza wtedy, gdy zatapiana jest w nich mata grzejna lub gdy przyklejane są płytki dużego formatu, czyli o boku długości powyżej 30 cm. Do nakładania kleju na podkład podłogowy należy użyć pacy z zębami półokrągłymi, które ułatwią rozpływanie kleju pod płytką.

Fugowanie fugą cementową. Po wyschnięciu kleju można przystąpić do fugowania płytek. Fugę cementową, po zmieszaniu z wodą, należy wprowadzać pomiędzy szczeliny za pomocą pacy gumowej. Nadmiar fugi należy zebrać, prowadząc pacę ukośnie do kierunku wypełnianej szczeliny i mocno ją dociskając. Szczególnie należy zadbać o prawidłowe umycie okładzin po fugowaniu, składające się z dwóch etapów: mycia wstępnego i końcowego. Wybierając fugę do łazienki, warto zwrócić uwagę, czy ma ona właściwości antybakteryjne, co jest szczególnie ważne zwłaszcza w łazience.

Silikonowanie. Silikon należy wyciskać równomiernie, wprowadzając go w spoiny z niewielkim nadmiarem, w sposób ciągły, nie pozostawiając pustych przestrzeni. Powierzchnię silikonu, w ciągu 10–15 minut, należy wyprofilować i ostatecznie wygładzić za pomocą specjalnej szpachelki, zmoczonej w wodnym roztworze, np. mydła. Zaleca się, aby spoiny były ukształtowane w sposób umożliwiający swobodne ściekanie wody. W łazience warto zastosować silikon sanitarny odporny na grzyby i pleśnie.