Jak naprawić taras?

Oto kilka porad, jak naprawić taras umiejscowiony nad pomieszczeniem ogrzewanym. Taka konstrukcja tarasu jest pod względem budowlanym przypadkiem szczególnie złożonym.

Ważny jest spadek…
Cały taras trzyma się na płycie konstrukcyjnej. Powinna być ona zamontowana nieco niżej niż płyta stropowa w pomieszczeniu przylegającym, w przeciwnym razie woda z zalewanego deszczem tarasu może przelewać się przez próg. Z tego samego powodu górna płaszczyzna płyty konstrukcyjnej powinna być tak ukształtowana, aby spadek był w kierunku od ściany przylegającej do tarasu. Wówczas deszcz będzie mógł swobodnie spływać do otaczających taras rynien. Jeżeli spadku nie ma, na płycie trzeba zrobić wylewkę – tzw. podkład spadkowy o nachyleniu 1–2% (1–2 cm na 1 m długości). Najlepiej wykonać go bezpośrednio na płycie, przy użyciu posadzki cementowej (minimalna grubość 20 mm). Jeżeli z różnych względów niemożliwe jest zastosowanie tak grubej warstwy wylewki, należy użyć szybkotwardniejącej zaprawy, którą można układać w warstwie o grubości 5–30 mm. Niezależnie od tego, jaki materiał będzie zastosowany, wcześniej należy płytę konstrukcyjną pokryć warstwą kontaktową, stosując emulsję gruntującą.

…izolacja…
Na podkładzie spadkowym należy położyć zabezpieczenie przeciwwilgociowe i termoizolację. Najpierw trzeba wykonać paroizolację ze specjalistycznych pap lub folii. Warstwę termoizolacyjną mogą natomiast stanowić płyty styropianowe, najlepiej z frezowanymi obrzeżami, ułożone na tzw. mijankę. Aby uniknąć zawilgocenia warstwy termoizolacyjnej, warto zastosować dodatkową warstwę izolacji, np. z folii wywiniętej na ścianę. Niewygodnego wywijania folii na ścianę można uniknąć, używając samoprzylepnych profili dylatacyjnych z fartuchem z folii.

Teraz kolej na warstwę dociskową, na której potem położone zostaną płytki. Warstwę tę stanowi posadzka cementowa, wylana w warstwie o grubości 4 cm. Po wyschnięciu warstwy dociskowej należy przystąpić do wykonania hydroizolacji podpłytkowej. W tej roli doskonale sprawdzają się nowoczesne izolacje bezspoinowe, tzw. płynne folie i zaprawy uszczelniające, które wraz z systemem taśm, narożników i mankietów uszczelniających tworzą bardzo skuteczne systemy izolacji przeciwwodnych. Przed przystąpieniem do nakładania folii w płynie należy zagruntować warstwę dociskową. Emulsję gruntującą nakłada się przynajmniej w dwóch warstwach. Tego typu bezspoinowa folia w płynie jest niezawodna, trwała i bardzo skuteczna.

…i dylatacja
W naszym klimacie każdy taras w ciągu roku jest narażony na znaczne różnice temperatur. To narzuca konieczność wykonania,
w trakcie budowy, szczelin dylatacyjnych. Będą one niwelowały naturalne rozszerzanie się i kurczenie materiałów, z których zbudowany jest taras, zapobiegając pękaniu poszczególnych warstw. Należy je wykonać w wylewce kształtującej spadek oraz w warstwie dociskowej – tak, aby dzieliły płyty na pola o bokach nie większych niż 2,5×2,5 m. Ważne jest też, aby przebiegały dokładnie jedna nad drugą. Należy także pamiętać o pionowej szczelinie dylatacyjnej między stykiem ściany, słupów itp. a warstwami tarasu.

Na tarasach, których szerokość jest mniejsza niż 3 m dylatacje nie są konieczne. Lepiej jednak nie rezygnować z nich w miejscach styku tarasu ze ścianami. Szczeliny dylatacyjne należy wypełnić materiałem elastycznym, na przykład silikonem sanitarnym.

Czym przykleić płytki
Płytki ułożone na tarasie powinny być mrozoodporne i nienasiąkliwe, a zarazem odporne na ścieranie. Do ich przyklejenia konieczne są zaprawy nie tylko elastyczne, ale i dające możliwość przytwierdzenia ich do podłoża całą powierzchnią. Warto więc zastosować zaprawę o szerokiemu zakresie grubości warstwy klejącej (4–20 mm), która umożliwia również wykonanie niezbędnego na tarasie spadku. W tym celu wystarczy blisko ściany położyć grubszą warstwę kleju, a im dalej od ściany, tym warstwa powinna być cieńsza. Do klejenia płytek na tarasie można również użyć elastycznego kleju o podwyższonej przyczepności, zalecanego właśnie na tarasy, schody i balkony. Można nim przyklejać wszystkie płytki ceramiczne, zwłaszcza gresowe, ale też płyty cementowe, betonowe lub kamienne.

Spoiny między płytkami należy wypełnić elastyczną fugą cementową. Na tarasie sprawdzi się elastyczna fuga o przedłużonejtrwałości koloru i zwiększonej odporności na ścieranie, a także chroniąca spoiny przez rozwojem korozji biologicznej.

Jeśli posadzka tarasu wykonana jest z materiałów o porowatej strukturze, a zatem stanowi powierzchnię nieodporną na wodę i zabrudzenia, należy ją pokryć specjalnym środkiem ochronnym o właściwościach impregnujących i antypoślizgowych.

Opracowano na podstawie materiałów firmy Atlas