Domowe zasilacze UPS

Współczesne układy gwarantowanego zasilania odbiorników to głównie zasilacze UPS. Są to urządzenia przeznaczone do zapewnienia bezprzerwowej pracy urządzeń komputerowych, telekomunikacyjnych oraz innych odbiorników elektrycznych o znaczeniu krytycznym w przypadku zaniku napięcia w sieci zasilającej. Zasilacze UPS (Uninterruptable Power Supply) to najpopularniejsze urządzenia podtrzymujące napięcie zasilania. Eliminują one również zakłócenia pochodzące z sieci elektroenergetycznej, mogą też izolować galwanicznie odbiorniki od sieci energetycznej poprzez wbudowany transformator  separujący. Przy doborze zasilaczy UPS należy uwzględniać rzeczywiste wartości prądu obciążenia, a nie tylko moc odbiorników [1, 4]. Amplituda prądu (o przebiegu impulsowym)pobieranego przez zasilane odbiorniki nieliniowe nie powinna przekraczać możliwości zasilacza, przy jednoczesnym uwzględnieniu występowania prądów rozruchowych.

Podział zasilaczy UPS
Zasilacze UPS ze względu na technologię dzieli się na:

W trybie VFD zespół kontrolujący zasilacza UPS nadzoruje napięcie sieci. Jeżeli mieści się ono w dopuszczalnych granicach tolerancji, to stycznik załącza napięcie sieciowe na wyjście UPS-a. Równocześnie prostownik ładuje baterie. Natomiast w przypadku zaniku napięcia, zasilacz przechodzi na zasilanie bateryjne i zostaje załączony falownik, z którego napięcie podawane jest na wyjście urządzenia. Czas załączenia na pracę bateryjną wynosi od 2 do 10 ms. Zasilacze UPS wykonane w technologii Off-line nie mają układów automatycznej regulacji napięcia zasilającego, dlatego podawane jest ono bezpośrednio na wyjście wraz z wszelkimi zakłóceniami. Urządzenia te nie mają wewnętrznego obejścia umożliwiającego podawanie napięcia sieciowego bezpośrednio na wyjście UPS-a (bypassu). Charakteryzują się też brakiem synchronizacji zasilania po przywróceniu napięcia w sieci [2, 4]. W zasilaczu UPS, pracującym w trybie VI, stosuje się natomiast dwie pętle regulacji. Pierwsza kontroluje napięcie wyjściowe i porównuje je z sinusoidalnym napięciem odniesienia, a układ regulacji sprawia, że napięcie wyjściowe ma wartość praktycznie stałą, o częstotliwości zsynchronizowanej z napięciem sieci zasilającej urządzenie. Druga pętla kontroluje napięcie i proces ładowania baterii akumulatorów. Jeśli nastąpi zanik napięcia w sieci lub gdy parametrynapięcia zasilającego nie mieszczą się w przedziale dopuszczalnych wartości, następuje zadziałanie przełącznika statycznego oraz przejęcie zasilania odbiorników przez baterię akumulatorów i falownik. Przy powrocie napięcia w sieci zasilającej i jego ustabilizowaniu falownik synchronizuje się z napięciem sieci, a przełącznik statyczny ponownie zadziała. W czasie normalnej pracy falownik jest cały czas włączony i nadzoruje oraz stabilizuje napięcie wyjściowe. Pełni również funkcję prostownika ładowania baterii, chociaż większość energii przepływa bezpośrednio z sieci [3, 4]. Czas przełączania z sieci na baterie wynosi około 2–4 ms, natomiast przełączenie z pracy bateryjnej na sieciową odbywa się bezprzerwowo.