O czym pamiętać przy termoizolacji?

Ochrona przed wilgocią

W przeszłości budynki były zdecydowanie mniej hermetyczne. Pomieszczenia były wentylowane za pomocą powszechnie występujących szczelin i nieszczelności, a nadmiar wilgoci wyciągały z pomieszczeń kominki i piece z otwartą komorą spalania. Poddasza zwyczajowo miały charakter nieużytkowy. Hulał po nich wiatr, przez co naturalna wymiana powietrza nie była niczym ograniczona. W ten sposób niechcący pozbywano się z pomieszczeń nadmiaru wilgoci.

Skąd bierze się wilgoć wewnątrz budynków? Z naturalnych czynności i procesów: gotowania, mycia, prania. Parę wodną emitują także rośliny domowe oraz ludzie i zwierzęta podczas oddychania i przez skórę. Co może szokować, typowa czteroosobowa rodzina w ciągu doby przekazuje do otoczenia około 15 litrów wody. I ta woda musi znaleźć jakieś ujście. Inaczej zostanie w ścianach.

Przy wszelkiego typu termoizolowanych przegrodach budowlanych, jak dachy skośne lub ściany w układzie szkieletowym, należy wykonać warstwę o właściwościach regulujących dyfuzję pary wodnej. Stosowane bezpośrednio pod docelowym pokryciem dachowym wysokoparoprzepuszczalne i wodoszczelne membrany (np. mdm^®Ventia lub VAXO^®) umożliwiają odprowadzenie wilgoci na zewnątrz budynku. Od strony pomieszczeń użytkowych – zwłaszcza w budownictwie energooszczędnym lub pasywnym – niezbędnym jest zastosowanie materiałów ograniczających przepływ pary wodnej (wykres doboru przedstawiamy obok). Dowiedz się więcej >>

Membrany mdm^®Verso VCL

Pariozolacje mdm^®Verso VCL cechuje zdolność regulowania przepływu pary wodnej w przegrodzie (VCL pochodzi od „Vapour Control Layer”). Za regulację przepływów pary wodnej odpowiada specjalistyczny film funkcyjny (może być również metalizowany celem promieniowania cieplnego i poprawy izolacyjności). Wodoszczelne paroizolacje mdm^®Verso znajdują zastosowanie m. in. w dachach płaskich i skośnych oraz ścianach i stropach. Zabezpieczają przegrody przed niekontrolowaną penetracją pary wodnej albo powietrza, więc w sposób pośredni wpływają na zmniejszenie strat ciepła w budynku. Co za tym idzie, pozwalają ograniczyć wysokość rachunków za ogrzewanie budynku. Paroizolacje wydatnie podwyższają komfort użytkowania domu.

Stopień paroizolacyjności danej folii zwyczajowo określa się za pomocą parametru „S_d”. Jest to wartość wyrażona w metrach, która odnosi się do równoważnej grubości warstwy powietrza o takim samym oporze dyfuzyjnym dla pary wodnej jak dana paroizolacja. Przykładowo, folia paroizolacyjna mdm^®Verso VCL 50 o Sd = 50 [m] stawia taki sam istotny opór dyfuzyjny dla pary wodnej jak pięćdziesięciometrowa warstwa powietrza. Im wyższy współczynnik „S_d”, tym folia w bardziej efektywny sposób chroni przed działaniem pary wodnej.

Aby zapobiec pojawieniu się rosy w wielowarstwowej strukturze dachu, należy kierować się kilkoma podstawowymi regułami sztuki budowlanej z zakresu fizyki budowli – w szczególności należy pamiętać, że parametr „S_d” poszczególnych warstw musi maleć od wewnętrznej do zewnętrznej strony przegrody. W przepisach i literaturze branżowej można znaleźć szczegółowe wymagania wobec poszczególnych warstw przegrody (w tym z pożądanymi wartościami parametru „S_d”, z rozróżnieniem na konstrukcje: wentylowane i niewentylowane). Warto zauważyć, że przy określonych warunkach nie występuje konieczność obliczeniowego sprawdzenia zagrożenia rosą (np. przy stosowaniu paroizolacji o S_d ≥ 100 m – jak np. w mdm^®Verso VCL 100).

Równie istotnymi cechami dobrej paroizolacji jest jej gramatura (wyrażona w g/m²) oraz stopień reakcji na ogień. Czynnikiem bezpośrednio wpływającym na gramaturę jest rodzaj i ilość surowca wykorzystanego przy produkcji folii. Zwykle im wyższa gramatura, tym dany wyrób jest mniej podatny na uszkodzenia mechaniczne oraz przepuszcza mniejsze ilości pary. Sprawdź >>

Warunkiem właściwej pracy paroizolacji jest prawidłowo przeprowadzony montaż – zgodny z: przepisami prawa, wytycznymi branżowymi, instrukcją producenta oraz zasadami sztuki budowlanej. Wspomniany wyrób stosuje się pomiędzy ociepleniem (np. wełna mineralna) a warstwą wykończeniową pomieszczenia (płyty kartonowo-gipsowe, boazeria itp.). Kolejno układane pasy folii paroizolacyjnej należy ze sobą skleić, aby wyeliminować przepływ powietrza i pary wodnej. Folia powinna być ułożona z niezwykłą starannością. Paroizolację należy szczelnie połączyć z innymi przegrodami (jak np. ściany konstrukcyjne i działowe, kominy, dachy i stropodachy) oraz towarzyszącymi im innymi elementami (ramy: okien, drzwi i wyłazów, przejścia instalacyjne itp.). Warto zwrócić uwagę na zalecane rozwiązania systemowe (np. mdm^®ViBest), służące do klejenia i uszczelniania membran oraz folii paroizolacyjnych. Niezwykle istotne jest to, aby późniejsze prace budowlane nie naruszyły szczelności ułożonej paroizolacji.

Oferta firmy mdm NT Sp. z o.o. obejmuje wiele różnych, ultranowoczesnych folii paroizolacyjnych. Różnią się one swoją strukturą, ilością warstw, rodzajem wykorzystanych surowców i przeznaczeniem. Charakteryzują się odmiennymi parametrami użytkowymi (w tym wspomniane S_d od kilku do nawet 100 metrów). Niektóre paroizolacje (jak: mdm^®Verso Reflex Plus, mdm^®Verso Relex) charakteryzują się powłoką refleksyjną (warstwą metalizowaną – aluminiową o zdolnościach odbijania promieniowania cieplnego z powrotem do pomieszczenia), co w zdecydowany sposób poprawi odczuwany komfort cieplny w okresie zimowym.

Ocieplając budynek, pamiętaj o odpowiednim odprowadzaniu wilgoci na zewnątrz. Pomoże w tym szeroki asortyment membran mdm NT – lidera innowacji w tej branży.