Linia kroplująca
Linia kroplująca to element systemu nawadniania kropelkowego, który służy do dostarczania wody bezpośrednio do strefy korzeniowej roślin w sposób równomierny i oszczędny.
Jak jest zbudowana?
-
Najczęściej ma formę elastycznej rury (zwykle z polietylenu), w której wbudowane są emitory kroplujące – niewielkie otwory lub specjalne wkładki dozujące wodę.
-
Emitory rozmieszczone są co określoną odległość (np. 20, 30, 50 cm), dzięki czemu każda roślina otrzymuje odpowiednią dawkę wody.
-
Średnica linii kroplującej zazwyczaj wynosi od 12 do 20 mm.
Zasada działania
-
Woda przepływa wewnątrz linii pod niewielkim ciśnieniem (zwykle 0,5–2 bary).
-
Przez emiter wydostaje się w postaci kropli – stąd nazwa systemu.
-
Dzięki temu rośliny są nawadniane powoli, ale bardzo efektywnie, bez strat przez parowanie czy spływ powierzchniowy.
Zastosowania
-
Uprawy warzywne i sadownicze – np. truskawki, pomidory, maliny.
-
Ogrodnictwo ozdobne – rabaty, żywopłoty, rośliny w tunelach foliowych.
-
Trawniki i tereny zieleni – szczególnie tam, gdzie trzeba oszczędzać wodę.
-
Plantacje rolnicze – np. w uprawach pod osłonami i w sadach.
Zalety
-
Oszczędność wody (nawadnianie tylko strefy korzeniowej).
-
Możliwość automatyzacji (sterowniki czasowe, czujniki wilgotności).
-
Lepszy rozwój roślin dzięki równomiernemu dostarczaniu wody.
-
Ograniczenie rozwoju chwastów (bo nie jest nawadniana cała powierzchnia gleby).
-
Możliwość podawania nawozów wraz z wodą (fertygacja).
Wady
-
Konieczność stosowania filtrów – emitory mogą się zatykać.
-
Mniejsza odporność na uszkodzenia mechaniczne niż tradycyjne zraszacze.
-
Wymaga odpowiedniego zaprojektowania i rozstawienia względem roślin.
