Prysznic bez kabiny i brodzika

Odpływy liniowe i narożne

Liniowe odwodnienia prysznicowe są montowane w niszy natrysków (wraz z posadzką tworzą jednolitą płaszczyznę). Ich konstrukcja umożliwia wyraźnie oddzielenie przestrzeni suchej od mokrej i eliminuje konieczność montażu brodzika.

Dotychczas, aby uniknąć montażu brodzika, stosowano odpływy umiejscowione centralnie w kabinie - posadzka wymagała odpowiednich spadków z czterech stron (np. w kształcie koperty) w kierunku odpływu.

Rozwiązanie takie wymagało pracochłonnego przycinania płytek oraz bardzo starannego wykonania spadku. Obecnie liniowe odwodnienia prysznicowe, zamiast na środku, można osadzić także bezpośrednio przed drzwiami kabiny prysznicowej lub pod ścianą. Jest to rozwiązanie komfortowe i praktyczne do małej łazienki, a także do całego ciągu pryszniców - na basenach, obiektach sportowych itp.

Jest to także idealne rozwiązanie zalecane do łazienek dla osób niepełnosprawnych oraz mających trudności w poruszaniu się, gdyż odwodnienia liniowe zapewniają płynne, bezstopniowe przejście z części suchej łazienki pod prysznic i nie zawierają elementów, o które można się potknąć.

Rozwiązanie takie wymaga minimalnego spadku, a tym samym powierzchnia pod natryskiem jest równa i łatwo na niej utrzymać równowagę, a elementy odwodnień pokryte są materiałami o własnościach antypoślizgowych.

Dzięki montażowi liniowych odwodnień prysznicowych można zrezygnować z ukośnego ułożenia płytek podłogowych oraz zachować jednorodny wzór w całym pomieszczeniu. Pozwala to na maksymalne wykorzystanie przestrzeni w łazience i swobodę w aranżacji wnętrza.

Korpusy odpływów wykonywane są ze stali nierdzewnej lub tworzyw. Wysokość ramy korpusów jest regulowana, a niektóre mają obracany odpływ, co ułatwia montaż. Producenci wyposażają odpływy w różne rozwiązania do kontroli i czyszczenia syfonów.

Stosuje się m.in. wyjmowane osadniki, które zatrzymują większe zanieczyszczenia. Ponadto mogą być przykryte ozdobnymi rusztami z różnych materiałów, jak np. stal nierdzewna, kamień, szkło lub nawet terakota, taka jak ułożona na posadzce.

Urządzenia te mają różne rozwiązania izolacji dźwiękowej oraz przeciwwilgociowej i uszczelnień. Przepustowość odpływów jest bardzo wydajna (od około 0,7 do powyżej 1 l/s) - zapewnia szybki odpływ wody z natrysku, nawet w przypadku stosowania przyborów prysznicowych o dużym przepływie. Producenci oferują standardowe długości odpływów: 700, 800, 900, 1000 i 1200 mm (szerokość standardowej kabiny wynosi 900 mm) oraz odpływy na zamówienie, a nawet przycinane na wymiar.

Producenci mają w swoich ofertach także odpływy narożne. Mogą być one półokrągłe lub mieć kształt klasycznego prostego narożnika. Montaż tego rodzaju odpływów również jest prosty.

Na rynku są np. wpusty narożne, które mają regulowaną, dopasowywaną do wzoru i wysokości płytek ramę na ruszt, a korpus podstawowy ma możliwość regulowania wysokości i jest wyposażony w obracany odpływ. Są też oferowane odpływy ścienne, ich głębokość to zaledwie 25 mm i tym samym można je montować praktycznie wszędzie.

Wydajność hydrauliczna, czyli szybkość odpływu, zależy od pojemności kanału odprowadzającego oraz parametrów instalacji, do której przyłączono przybory prysznicowe.

Aby uzyskać szybki odpływ, należy m.in. prowadzić jak najkrótszą drogą rurę kanalizacyjną odpływową do pionowej części instalacji kanalizacyjnej oraz unikać zgięć rury odpływowej i zapewnić jej jak największy spadek; średnica rury odpływowej nie powinna być mniejsza niż DN 50, a króciec odprowadzający odwodnienia prysznicowego powinien być wsunięty jak najdalej w przewód kanalizacyjny.

Odwodnienia liniowe można umiejscowić w tylnej części kabiny, pośrodku lub przy drzwiach, w rogu i w ścianie. Przy planowaniu ułożenia terakoty należy zawsze uwzględniać pełny wymiar odwodnienia, tj. ruszt wraz z korpusem i uszczelnieniami.

W łazienkach z ogrzewaniem podłogowym należy unikać uszkodzenia instalacji grzewczej podczas montażu kabiny i odpływu oraz zachować minimalną odległość około 30 cm pomiędzy przewodem grzewczym a syfonem, tak aby syfon nie ulegał podgrzaniu i wysuszeniu, a tym samym przenikaniu zapachów z instalacji kanalizacyjnej do łazienki.

Terakotę w obrębie kabiny należy układać tak, aby uzyskać niewielki spadek w kierunku kanału, a ułożenie terakoty powyżej odpływu o 1-2 mm zapobiegnie gromadzeniu się warstwy wody w kabinie. Takie wypoziomowanie jest praktycznie niewidoczne i zachowany jest efekt poziomej podłogi w łazience.