Emisja CO2 na mieszkańca – jak Polska wypada na tle świata?

Emisja CO2 na mieszkańca w Polsce oraz w innych krajach Unii Europejskiej

Komisja Europejska w ostatnich latach publikuje raporty dotyczące całkowitej emisji dwutlenku węgla na świecie z podziałem na poszczególne państwa. Ostatni raport: Fossil CO2 and GHG emissions of all world countries z 2019 roku ukazuje, że od 2015 r. ilość emitowanego CO2 przez nasz kraj cały czas rośnie. Przed pięcioma laty na jednego mieszkańca wskaźnik ten wynosił 7,96 tony, w roku 2017 było to 8,58 tony, natomiast w 2018 r. przypadło 8,76 tony na mieszkańca (źródło >>)

W liczących się na świecie państwach europejskich emisja dwutlenku węgla per capita wygląda następująco (dane dotyczą roku 2018):

• Niemcy – 9,15 tony
• Wielka Brytania – 5,59 tony
• Francja (łącznie z Monako) – 4,96 tony
• Włochy (łącznie z San Marino i Watykanem) – 5,82 tony
• Hiszpania i Andora – 5,95 tony
• Szwajcaria i Lichtenstein – 4,79 tony
• Austria – 8,16 tony
• Holandia – 9,50 tony.

Bardzo wysoki wskaźnik emisji CO2 na mieszkańca w Europie mają takie państwa, jak: Estonia (18,62 tony), Luksemburg (16,86 tony) oraz Czechy (10,44 tony). Natomiast poza Europą sytuacja w 2018 roku prezentowała się następująco:

• Stany Zjednoczone wytwarzały 16,14 tony na mieszkańca
• Kanada – 16,08 tony
• Brazylia – 2,37 tony
• Rosja – 12,14 tony
• Chiny – 7,95 tony
• Japonia – 9,42 tony
• Australia – 16,77 tony.

Jak pokazują dane zebrane przez Komisję Europejską, poziom emisji CO2 na jednego mieszkańca w Polsce na tle innych europejskich państw (z wyłączeniem Niemiec oraz Holandii) jest bardzo wysoki, dodatkowo niepokojący jest fakt, że wskaźnik ten na przestrzeni ostatnich kilku lat niestety jeszcze się zwiększył.

Co zrobić, aby emisja CO2 na mieszkańca była coraz mniejsza?

Do ograniczenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery mogą się przede wszystkim przyczynić odnawialne źródła energii. Ich udział w 2018 roku w produkcji energii w całym kraju wyniósł 12,7% (źródło >>).

Najwięcej prądu zostało wytworzonego z wiatru – 12 798,8 gigawatogodzin (GWh). Aby energia mogła być wyprodukowana przy pomocy tego żywiołu, potrzebne są odpowiednie warunki. Duże skupiska bardzo wysokich nowoczesnych wiatraków znajdują się na dużych, otwartych przestrzeniach, najczęściej na terenach, gdzie siła i częstotliwość występowania wiatrów jest naprawdę duża.

Innym, odnawialnym źródłem energii, za sprawą którego wytwarzany jest w Polsce prąd, są biopaliwa stałe (5333,2 GWh w roku 2018). Powstają one z biomasy, czyli z ulegających biodegradacji produktów pochodzenia rolniczego oraz leśnego. Najczęściej spotykanymi rodzajami biomasy są: drewno, słoma, oleje roślinne i tłuszcze zwierzęce, wodorosty, odchody zwierząt czy osady ściekowe. Ponadto do jej produkcji wykorzystywane bywają szybkorosnące rośliny, m.in. wierzba wiciowa, słonecznik bulwiasty, proso rózgowe oraz róża wielokwiatowa.

Za sprawą elektrowni wodnych wytworzono natomiast 1970 GWh, a największymi zaletami hydroelektrowni przepływowych są:

• produkcja energii elektrycznej bez względu na pogodę i porę dnia czy nocy,
• bardzo wysoka efektywność energetyczna,
• generowanie energii elektrycznej w sposób ciągły,
• możliwość magazynowania wytworzonej energii elektrycznej (elektrownie szczytowo-pompowe),
• brak emisji dwutlenku węgla w trakcie pracy.

Mimo wielu zalet elektrowni wodnych w Polsce wciąż występuje ich niewiele, ponieważ liczba miejsc do ich budowy jest ograniczona, a zrealizowanie takiej inwestycji wiąże się z wykonaniem wielu bardzo istotnych zmian w krajobrazie.

Coraz chętniej, zarówno w Polsce, jak i na świecie, do produkcji prądu wykorzystywane są panele fotowoltaiczne, które przetwarzają w prąd energię słoneczną. Takie moduły mogą zasilać energią elektryczną zarówno pojedyncze gospodarstwa domowe lub firmy, jak i większe obiekty (wytwarzanie prądu przez farmy fotowoltaiczne).

Za sprawą fotowoltaiki w roku 2018 w naszym kraju zostało wyprodukowane 300,5 GWh. Mimo, że jej początki były dość nieśmiałe, to z roku na rok udział tego odnawialnego źródła energii w Polsce cały czas rośnie. Jak pokazuje publikacja Polskich Sieci Elektroenergetycznych pt. Elektroenergetyka współczesność i rozwój, jeszcze w 2014 r. moc zainstalowana fotowoltaiki wynosiła 27 MW, cztery lata później było to już 486,5 MW – na tę wartość składały się mikroinstalacje o mocy do 50 kW oraz dwie duże instalacje, których moc wynosiła odpowiednio 147 MW i 339,5 MW.

Bardzo dynamiczny rozwój fotowoltaiki został odnotowany w zeszłym roku, kiedy to do dnia 15 października 2019 roku zainstalowana moc wynosiła już 1007,2 MW (źródło >>). Na tę wartość w dużej mierze składały się mikroinstalacje, które są m.in. wspierane przez rządowy program „Mój Prąd”, co pozwala obniżyć koszty całej inwestycji. W pozyskaniu tego rodzaju wsparcia finansowego pomaga m.in. firma Stilo Energy zajmująca się montażem paneli fotowoltaicznych.

Niemal na całym świecie odnawialne źródła energii mają coraz większe znaczenie przy produkcji prądu. Dzięki ich zastosowaniu poszczególne państwa ograniczają emisję dwutlenku węgla do atmosfery. Ale to nie ich jedyna poważna zaleta. Również wdrożenie ich do przedsiębiorstw oraz pojedynczych gospodarstw domowych jest bardzo korzystne – fotowoltaika jest ogólnodostępna dla wszystkich i pozwala zdobyć niezależność energetyczną, co na wypadek dłuższej przerwy w dostawie prądu ma niebagatelne znaczenie.

Tekst powstał we współpracy ze Stilo Energy.