Mierzenie odległości od okien budynku

Odległość okien od placu zabaw

W pierwszym przypadku przedmiotem ocen ustaleń faktycznych przedstawianych przez stronę skarżącą kasacyjnie odmiennych od tych, które poczyniły w postępowaniu organy administracyjne i które podzielił sąd pierwszej instancji jest spór o to, czy przedmiotowy plac zabaw obejmuje, poza strefą zabawy (wydzieloną niskim płotkiem drewnianym), na której zlokalizowano urządzenia służące do zabaw dzieci, również ławki ustawione poza tą strefą, umieszczone jednak wewnątrz ogrodzenia z siatki metalowej.

Przepis § 40 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU nr 75, poz. 690) określa minimalną odległość od okien budynku do zespołu urządzeń znajdujących się na placu zabaw, a nie od ogrodzenia tego placu. 

Zdaniem strony skarżącej kasacyjnie, placem zabaw jest wszystko to, co mieści się na terenie ogrodzonym siatką drucianą, której odległość jest mniejsza niż 10 m, o których mowa w przepisie § 40 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie jest w sprawie sporne, że urządzenia służące do zabaw dzieci ogrodzone płotkiem drewnianym, a właściwie odległość pomiędzy tym płotkiem a oknami mieszkania skarżącego spełnia warunki opisane w przywołanym przepisie. W tej kwestii sąd pierwszej instancji podzielił ocenę organów, iż to wewnętrzne drewniane ogrodzenie stanowi całość architektoniczną z zestawem zabawek znajdujących się na placu, nie ma zaś podstaw do tego, aby twierdzić, że przestrzeń pomiędzy drewnianym i metalowym ogrodzeniem stanowi integralną część placu zabaw, ponieważ metalowe ogrodzenie wydziela ogólnie dostępną przestrzeń rekreacyjną, a nie plac zabaw.

Analiza stanu faktycznego sprawy przeprowadzona przez organy administracji i podzielona przez sąd pierwszej instancji jest prawidłowa. Zarzuty formułowane przez stronę skarżącą kasacyjnie dotyczące odległości okien budynku do ogrodzenia placu zabaw nie są oparte na przepisie prawa. Ani w § 19, ani też w § 40 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. nie użyto sformułowania dającego podstawę do tego, aby odległości tam podane mierzyć od ogrodzenia placu zabaw. W § 40 ust. 3 rozporządzenia mowa jest o odległościach od placu zabaw i urządzeń, a wyrażenia te pozostają w koniunkcji.

Omawiany przepis określa zatem minimalną odległość od okien budynku do zespołu urządzeń znajdujących się na placu zabaw, a nie od ogrodzenia tego placu. Nie jest zaś kwestionowane, że zespół urządzeń służących zabawie dzieci znajduje się wewnątrz ogrodzenia drewnianego położonego w większej odległości niż podana w ww. przepisie, a zatem plac zabaw spełnia również wymagania tego przepisu. Inne urządzenia rekreacyjne znajdujące się poza tak określonym placem zabaw nie stanowią części placu zabaw, a zatem nie ma podstaw do kwestionowania analizy przeprowadzonej przez sąd pierwszej instancji.

Odległość okien od śmietnika

Drugi przypadek dotyczył odległości miejsca na pojemniki i kontenery na odpady stałe. W toku postępowania PINB ustalił, że jest ono zlokalizowane w odległości ponad 10 m od okien i drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, w związku, z czym jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Mając to na uwadze PINB umorzył postępowanie, jako bezprzedmiotowe. 

Odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. WSA w wyroku z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 686/16.

Powódka wniosła odwołanie do organu II instancji wskazując, że jej mieszkanie jest pierwszym, którego okna znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie śmietnika. Umieszczono go przy bocznej ścianie budynku, ale odległość mierzona od okien mieszkania zdaniem odwołującej się nie wynosi aż 10 m. 

Podniosła również, że nie została zachowana wymagana odległość od sąsiedniej działki. WINB umorzył postępowanie odwoławcze, jako że miejsce gromadzenia odpadów nie narusza warunków technicznych w zakresie odległości od drzwi i okien budynków posiadających pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi. Podobnie w zakresie odległości od działki sąsiedniej, wobec której powódka nie posiadała żadnych praw. Ewentualnymi stronami postępowania mogliby być jej właściciele. Poza tym chociaż skarżąca kwestionowała odległość dzielącą miejsce gromadzenia odpadów stałych od okien swojego mieszkania, nie wzięła udziału w oględzinach pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie ich przeprowadzenia.

W trakcie prowadzonego postępowania PINB ustalił, że sporny śmietnik usytuowany został na działce nr 1 w pobliżu granicy z działką drogową nr 2. Odległość od ściany szczytowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na tej samej działce wyniosła 6,9 m. 

W ścianie tej nie wykonano żadnych otworów okiennych i drzwiowych. Odległość zaś od okien i drzwi wejściowych wyniosła odpowiednio 11,0 m i 14,0 m. 

Zgodnie z § 23 ust. 1 rwt, (Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. W konsekwencji lokalizacja tego obiektu nie narusza praw skarżącej, w związku z czym nie posiada ona w tym zakresie interesu prawnego. Nie mogła też skutecznie podnosić zarzutu dotyczącego naruszenia odległości od sąsiedniej działki, do której nie posiadała tytułu prawnego.

Odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia, powinna wynosić, co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. 

Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. W przypadku przebudowy istniejącej zabudowy, odległości mogą być pomniejszone, jednak nie więcej niż o połowę, po uzyskaniu opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej dopuszcza się zmniejszenie odległości od okien i drzwi do 3 m, od granicy działki do 2 m, a także sytuowanie zadaszonych osłon lub pomieszczeń na granicy działek, jeżeli stykają się one z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej bądź też przy linii rozgraniczającej od strony ulicy.

Odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia, nie powinna wynosić więcej niż 80 m od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej. Wymaganie to nie dotyczy budynków na terenach zamkniętych.

Odpady  to wszystkie nieprzydatne substancje i przedmioty, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany. Magazynowanie odpadów jej częścią szerszego pojęcia, którym jest zbieranie odpadów. Taką tezę w jednym ze swoich wyroków zaprezentował niegdyś Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie II OSK 2293/12.

Magazynowanie odpadów  to czasowe ich przetrzymywanie lub gromadzenie przed transportem, odzyskiem lub unieszkodliwianiem. Zbieranie odpadów obejmuje swoim zakresem również ich magazynowanie.

Pojęcie "zamierzony sposób gospodarki odpadami" ma konkretny, a nie abstrakcyjny charakter. Gospodarowanie odpadami zawsze jest związane z określonym terenem. Rozpatrując sprawę dotyczącą wniosku o wydanie pozwolenia na działalność związaną z gospodarką odpadami organ nie może abstrahować od otoczenia w którym taka działalność ma być prowadzona.

Jeżeli zasadniczym przeznaczeniem terenów jest budownictwo mieszkaniowe, to oczywistym jest, że w tak określonym zakresie nie mieści się prowadzenie działalności związanej z wytwarzaniem odpadów, bo ta ma stopień uciążliwości przekraczający poziom dopuszczalny na obszarze przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe.

Konkretne umiejscowienie pojemnika na odpady od okien budynku mieszkalnego staje się kluczowym zagadnieniem omówionego wyroku. Nie sposób przejść obok niego obojętnie. Potwierdzenie w wyroku przepisów prawa nadaje im szczególny wymiar.

Podstawa prawna

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie  z dnia 7 października 2015 r. II OSK 306/14 Mierzenie odległości od okien budynku

Wyrok WSA w wyroku z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 686/16

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU z 2015 poz. 1422 ze zm.)