Najczęściej popełniane błędy podczas budowy tarasu z desek

Zamierzasz samodzielnie zbudować taras z desek? To proste szczególnie, gdy masz już gotowe podłoże. Zanim przystąpisz do prac budowlanych, spójrz na listę najczęściej popełnianych błędów, aby budowla mogła posłużyć na lata. 

„Zwróćmy uwagę, że podłoże tarasu czy balkonu jest nieustannie narażane na działanie czynników zewnętrznych. Latem to wysokie temperatury i promieniowanie UV, jesienią – woda deszczowa, a zimą – częstsze zmiany temperatur, które powodują naprzemienne zamarzanie i odmarzanie, co negatywnie wpływa na niezabezpieczone podłoże. Jeżeli więc nie wykonany prac budowlanych z należytą starannością i zgodnie ze sztuką, nasz taras czy balkon szybko ulegną zniszczeniu” – tłumaczy Maciej Szymański z Ultrament. 

Zobacz też: Jak konserwować drewniane meble ogrodowe?

Oto lista najczęściej popełnianych błędów podczas budowy tarasu z desek:

Nieodpowiednie przygotowanie podłoża

Pierwszym błędem wykonawczym jest nieodpowiednie przygotowanie betonowej posadzki, na której powstanie okładzina z desek. Jej powierzchnia powinna zostać dokładnie oczyszczona ze wszystkich zabrudzeń. Jeżeli tego nie zrobimy, substancje separujące (tłuszcze, osady, stare powłoki malarskie) mogą powodować brak przyczepności hydroizolacji do podłoża. Dodatkowo, jeżeli występują ubytki, należy je wypełnić cementową zaprawą wyrównującą. 

Brak odpowiedniego spadku

Budując taras pamiętaj, że jego powierzchnia musi mieć ok. 2% spadku. Jeżeli nie zadbasz o to, przenikający przez pokrycie z desek deszcz lub śnieg będzie tworzyć zastoiny wody, które z kolei w dłuższym czasie spowodują korozje, zawilgocenia, a nawet pękanie betonu. 

Spadek można wykonać przy pomocy zaprawy wyrównującej pamiętając, aby skierować go w stronę przewidzianego odpływu wody, tak aby nie narażać ścian na działanie wilgoci.

Brak lub nieodpowiednia hydroizolacja

Powierzchnia tarasu musi zostać zabezpieczona. Zadaniem hydroizolacji jest zabezpieczenie betonowej wylewki przed wodą, wilgocią, szkodliwym działaniem promieniowania UV, mrozami i naturalnymi procesami starzenia. Trzeba przy tym pamiętać o przestrzeganiu zasad sztuki budowlanej, która nakazuje położenie przynajmniej dwóch warstw hydroizolacji (ostateczna grubość warstwy w stanie suchym powinna wynosić minimum 2 mm).

Błędem jest także wybieranie przestarzałych materiałów, takich jak np. papa podkładowa. Taki materiał rodzi ryzyko powstawania rozszczelnień izolacji na łączeniach (przy klejeniu papy na zakładkę), a dodatkowo, jeśli w przyszłości pojawiłaby się chęć wymiany okładziny tarasu z drewnianej na ceramiczną, izolację z papy należałoby usunąć w całości. Warto również wspomnieć o nieprzyjemnym zapachu w upalne dni oraz fakcie, że produkty asfaltowe uwalniają lotne związki organiczne, które nie są obojętne dla naszego organizmu.

Uszkodzenie hydroizolacji

Po położeniu hydroizolacji należy zadbać o to, aby jej nie uszkodzić podczas dalszych prac, szczególnie podczas kładzenia legarów. Konstrukcję, na której stanie taras, należy więc układać na podkładkach dystansowych z tworzywa sztucznego. Pamiętajmy przy tym, żeby legary układać prostopadle do desek, z odstępami ok. 40-50 cm od siebie. Jeżeli niezbędne okaże się łączenie desek na długości, pod miejscem złączenia także powinien znaleźć się legar.

Nieuszczelnienie narożników i dylatacji

Maciej Szymański, ekspert marki Ultrament, zwraca też uwagę, że posadzka dociskowa balkonu lub tarasu to podłoga pływająca (niezespolona ze ścianą), dlatego w pierwszej warstwie izolacji zawsze należy wykonać uszczelnienia narożników wewnętrznych oraz dylatacji za pomocą odpowiedniej taśmy uszczelniającej. 

Dodatkowo, jeżeli taras znajduje się nad pomieszczeniem ogrzewanym, koniecznie trzeba wykonać paroizolację oraz termoizolację pod posadzką dociskową.

Obróbki blacharskie

Należy pamiętać o zamontowaniu zewnętrznych systemowych obróbek blacharskich na zewnętrznej krawędzi tarasu czy balkonu. Dzięki temu rozwiązaniu unikniemy zawilgocenia w tej strefie. 

Uszkodzenie desek

Pod wpływem zmiennych temperatur i innych warunków atmosferycznych deski tarasowe pracują, dlatego aby uniknąć deformacji ważne jest zachowanie 4-5 mm odstępów między nimi i ok. 10 mm odstępu od ściany.

Nawiercając otwory w desce trzeba też użyć mniejszego wiertła niż wkręt. W przeciwnym razie może dojść do pęknięć desek podczas właściwego montażu lub śruby będą nieestetycznie wyglądać (główka wkrętu będzie wystawać ponad deskę). Oczywiście pamiętamy, aby do montażu używać wkrętów nierdzewnych.

Brak odpowiedniego zabezpieczenia drewna

Aby deski tarasowe służyły przez lata, trzeba je odpowiednio zabezpieczyć. Jeżeli  położone zostało drewno, powierzchnię należy zaimpregnować lakierobejcą. W przypadku desek kompozytowych zaleca się użycie bezbarwnych impregnatów.

Pamiętajmy, że na cenę wybudowania tarasu składa się wiele czynników. To, co jest jednak najistotniejsze to nie to, ile zapłacimy za materiały czy robociznę, ale to, jak dobrze zostaną wykonane wszystkie prace budowlane. Tylko dzięki temu zapewnimy tarasowi niezmienną jakość i trwałość przez wiele lat.

Źródło: Ultrament