Silikony i akryle. Czystość i estetyka

SILIKON CZY AKRYL

Różnego rodzaju kleje, silikony, akryle, kity i uszczelniacze do specjalistycznych zastosowań (dekarstwo, motoryzacja, silikony wysokotemperaturowe, szklarskie) sprzedawane są w niemal identycznych opakowaniach (kartuszach) o podobnej pojemności – zwykle od 290 do 310 ml. Dzięki temu można je stosować, korzystając z pistoletów – wyciskaczy produkowanych według określonego standardu.

Wszystkie wyżej wymienione rodzaje mas nazywane są powszechnie, i nie zawsze zgodnie z prawdą, silikonami, co wprowadza pewną dezorientację, gdy udamy się po uszczelniacz do sklepu budowlanego. Jeśli remontujemy lub wykańczamy mieszkanie, najbardziej interesować nas będą masy silikonowe i akrylowe.

Choć zarówno jedne, jak i drugie służą do maskowania spoin, to wcale nie oznacza to, że możemy ich używać zamiennie, co, niestety, w praktyce zdarza się dość często.

SILIKONY W KUCHNI I ŁAZIENCE

Silikony, których będziemy używali w domu dzielą się na sanitarne octowe, sanitarne neutralne i zwykłe neutralne.

Cechą charakterystyczną wszystkich mas silikonowych jest ich doskonała przyczepność do wszelkiego rodzaju powierzchni, zarówno porowatych (mur, drewno, ceramika, beton itp.), jak i gładkich (metale, szkło, emalie, ceramika sanitarna) i wiele innych.

Silikonów sanitarnych używa się wszędzie tam, gdzie zależy nam na uszczelnieniu spoin narażonych na częste zawilgocenie i bezpośrednie działanie wody. W takich miejscach panują doskonałe warunki do rozwoju niebezpiecznych dla zdrowia pleśni i grzybów, których obecność objawia się czarnymi plamami w miejscach styku wanny, brodzika czy zlewozmywaka ze ścianą.

Silikony sanitarne charakteryzują się tym, że w ich składzie znajdują się środki grzybobójcze, uniemożliwiające rozwój pasożytniczych organizmów. Jeśli więc uszczelniamy połączenie między ścianą łazienki a umywalką, wanną, brodzikiem, kabiną prysznicową czy miską sedesową, to powinniśmy użyć silikonu sanitarnego.

Wysoka elastyczność tego materiału sprawia, że połączenie między materiałami wykonanymi z różnych surowców nie pęka i pozostaje szczelne nawet pod wpływem działania wysokich temperatur (gorąca woda w wannie) czy niewielkich ruchów i drgań.

Z tych samych powodów silikon sanitarny, o odpowiednio dobranym kolorze, możemy zastosować w narożu między ścianą a podłogą w łazience, w miejsce fugi mineralnej. W kuchni sprawdzi się on do uszczelnienia przed wilgocią połączenia między zlewozmywakiem a blatem oraz blatem a ścianą. W zależności od potrzeb można użyć silikonu sanitarnego w dowolnym kolorze lub bezbarwnego.

Zanim kupimy silikon sanitarny, zwróćmy koniecznie uwagę na to, czy jest to produkt o utwardzaniu kwaśnym octowym (gdy go użyjemy, czuć wyraźny zapach octu), czy też o utwardzaniu neutralnym. Silikony octowe wykazują doskonałą przyczepność do ceramiki sanitarnej i praktycznie wszystkich materiałów budowlanych, jednak nie mogą być stosowane do uszczelniania wanien akrylowych i metali, gdyż powodują ich korozję.

Silikonów takich nie powinno się także łączyć z teflonem, polietylenem, polipropylenem, marmurem i betonem. W takich połączeniach należy zastosować silikon sanitarny neutralny, a w niektórych przypadkach akryl.

Zwykłe silikony neutralne w dowolnym kolorze możemy wykorzystać wszędzie tam, gdzie nie będzie zachodziło ryzyko wystąpienia pleśni, a niezbędne jest elastyczne, trwałe i estetyczne wypełnienie szczeliny, czyli np. między ościeżnicą czy listwami przypodłogowymi a niedostatecznie równą ścianą.

KILKA PRAKTYCZNYCH RAD

Szczelina, którą zamierzamy uszczelnić powinna mieć szerokość nie mniejszą niż 4–5 mm i podobną głębokość. Maksymalna szerokość dużych spoin to około 25 mm i głębokość w granicach połowy szerokości takiej spoiny.

Jeśli chcemy mieć pewność, że połączenie uszczelnianych powierzchni będzie trwałe, musimy zadbać o to, aby podłoże było czyste, odtłuszczone i suche.

Jeśli prawidłowe podparcie spoiny od spodu nie jest możliwe, bo szczelina jest głębsza niż zaleca producent silikonu, to należy umieścić w niej, na odpowiedniej głębokości, sznur elastyczny z polietylenu przeznaczony do takiego właśnie zastosowania. Choć doradcy techniczni z firm produkujących uszczelniacze zalecają stosowanie w takich sytuacjach sznura, to wykonawcy, niestety, rzadko stosują się do tych wskazówek.

Samo układanie silikonu jest dosyć proste, ale wykonanie ładnej, równej fugi wymaga wprawnej ręki. Nakrętkę kartusza z silikonem należy obciąć pod skosem na takiej wysokości, aby wyciskana za pomocą pistoletu masa odpowiadała szerokości spoiny.

W razie konieczności spoinę należy wygładzić przeznaczoną do tego celu szpachelką, umoczoną w wodzie z mydłem. Czynność tę można wykonać w ciągu kilku minut od ułożenia silikonu.

Często zamiast specjalistycznej szpachelki wykonawcy używają zmoczonego w mydlinach palca, ale wtedy zachodzi prawdopodobieństwo, że fuga będzie miała wklęsły kształt i będzie gromadzić wodę, a to skraca czas jej odporności na grzyby i pleśnie.

AKRYLE

Masy akrylowe na pierwszy rzut oka przypominają silikony i jeśli są w tym samym kolorze, to trudno je od siebie odróżnić. W rzeczywistości są to dwa zupełnie inne produkty o odmiennym składzie chemicznym.

Różnią się przede wszystkim obszarem zastosowań. Uszczelniacze akrylowe stosuje się najczęściej wewnątrz pomieszczeń, gdyż źle znoszą długotrwałe działanie wilgoci, a silikony można stosować na zewnątrz i wewnątrz budynków.

Cechą charakterystyczną mas akrylowych jest ich doskonała przyczepność do podłoży budowlanych o dużej porowatości i fakt, że po utwardzeniu można je malować, czego nie robi się w przypadku uszczelniaczy silikonowych. Oczywiście, na rynku znajdują się akryle fabrycznie wyprodukowane w kilku podstawowych kolorach.

Trwale elastycznych uszczelniaczy akrylowych używa się do wypełniania szczelin i rys w materiałach takich jak beton, cegła, gazobeton, płyty gipsowo-kartonowe czy gips i drewno.

Akrylem wypełnia się spoiny w systemach suchej zabudowy, połączenia ościeżnic drzwiowych i okiennych oraz listew przypodłogowych ze ścianami. Możemy go stosować w kontakcie z wszelkimi budowlanymi materiałami porowatymi, które nie są narażone na dłuższe działanie wilgoci, ale także ze szkłem czy stalą.

Jeśli powierzchnia, na której stosowany będzie uszczelniacz jest wyjątkowo chłonna, należy ją zagruntować roztworem akrylu z wodą, w stosunku 1:2.

Wymagania dotyczące przygotowania spoiny, zalecanych szerokości i głębokości oraz sposobów układania są podobne jak w przypadku silikonów, z tą różnicą, że spoinę akrylową po wygładzeniu szpachelką zamoczoną w wodzie i utwardzeniu można pomalować.